แม่นล่ะควมเจ้าว่า
น้องบ่มีปัญญาสิกล้าไปฮักไผ
ผู้บ่าวคนเดียวยังดูแลบ่ได้
ให้เขามาก้ำกายหัวใจแบบนี้
โตน้องบ่มีบุญผลา
ให้เขาเป็นสาผู้ได้บายศรี
คนที่ใช่บ่แม่นน้องคนนี้
ฮู้โตดีบ่มีสิทธิ์เว้า
มาเด้อขวัญเจ้าหย่างหนีหาย
ใจมันแตกสลาย เขาป้อนไข่ผูกแขน
อวยพรเจ้าให้ฮักกันหมั่นเเก่น
ลาแล้วแฟนของน้องโชคดี
สำคัญได้กินดองสำรองกินน้ำตา
เคยฮักเจ้าปานว่าดวงตาผู้หน่วยแก้ว
ลาแล้วลาเจ้าไปบ่มีวี่แวว
คนมันเบิดใจแล้วแม่นดึงไว้กะไร้ค่า
ฮู้โตอยู่แฟนเก่าจั่งน้อง
เป็นผู้เมามายที่เขาบ่ได้หัวซา
ส่างอาภัพแท้น้อคือเวทนา
กินน้ำตามื้อพาขวัญ
มาเด้อขวัญเจ้าหย่างหนีหาย
ใจมันแตกสลาย เขาป้อนไข่ผูกแขน
อวยพรเจ้าให้ฮักกันหมั่นเเก่น
ลาแล้วแฟนของน้องโชคดี
สำคัญได้กินดองสำรองกินน้ำตา
เคยฮักเจ้าปานว่าดวงตาผู้หน่วยแก้ว
ลาแล้วลาเจ้าไปบ่มีวี่แวว
คนมันเบิดใจแล้วแม่นดึงไว้กะไร้ค่า
ฮู้โตอยู่แฟนเก่าจั่งน้อง
เป็นผู้เมามายที่เขาบ่ได้หัวซา
ส่างอาภัพแท้น้อคือเวทนา
กินน้ำตามื้อพาขวัญ
สำคัญได้กินดองสำรองกินน้ำตา
เคยฮักเจ้าปานว่าดวงตาผู้หน่วยแก้ว
ลาแล้วลาเจ้าไปบ่มีวี่แวว
คนมันเบิดใจแล้วแม่นดึงไว้กะไร้ค่า
ฮู้โตอยู่แฟนเก่าจั่งน้อง
เป็นผู้เมามายที่เขาบ่ได้หัวซา
ส่างอาภัพแท้น้อคือเวทนา
กินน้ำตามื้อพาขวัญ
ส่างอาภัพแท้น้อคือเวทนา
กินน้ำตามื้อพาขวัญ